მოსაზრება: საქართველო ვაშინგტონში მიდის მძიმე სასტარტო პოზიციებით და ეს არის კავშირები რუსეთთან, ჩინეთსა და ირანთან
“ქართული ოცნება” ვაშინგტონში
სამწუხაროდ, ჩვენი ქვეყანა ამ სამიტზეც და ნებისმიერ სამიტზე, რომელიც შეიძლება ბრიუსელში ან ამერიკაში გაიმართოს, მიდის მძიმე სასტარტო პოზიციებით და ეს არის ის საგარეო პოლიტიკური კავშირები, რომელიც გვაქვს რუსეთთან, ჩინეთსა და ირანთან, – ამის შესახებ უსაფრთხოების ექსპერტმა გიორგი შაიშმელაშვილმა განაცხადა, რითაც გამოეხმაურა ვაშინგტონში “პოლიტიკური ტერორიზმის ხელახალი გააქტიურების შესახებ“ მინისტერიალში საგარეო საქმეთა მინისტრის, მაკა ბოჭორიშვილის მონაწილეობას.
როგორც შაიშმელაშვილმა აღნიშნა, სამიტის შინაარსი და “ქართული ოცნების“ შიდა პოლიტიკური და საგარეო პოლიტიკური პოზიციონირება მნიშვნელოვან კოლიზიაშია ერთმანეთთან.
საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრი მაკა ბოჭორიშვილი ვაშინგტონში, აშშ-ის სახელმწიფო მდივნის, მარკო რუბიოს მიწვევით, მონაწილეობას მიიღებს “პოლიტიკური ტერორიზმის ხელახალი გააქტიურების შესახებ“ მინისტერიალში. მარკო რუბიო ვაშინგტონში 60-ზე მეტი ქვეყნის დელეგაციას უმასპინძლებს. მინისტერიალი ხუთშაბათს გაიმართება.

გიორგი შაიშმელაშვილი: “ამ სამიტზე 60-ზე მეტი ქვეყანა იქნება მიწვეული, ეძღვნება კონტრტერორისტული ღონისძიებების კოორდინაციის გაძლიერებას, სხვადასხვა სახელმწიფო სადაზვერვო სამსახურებს შორის ინფორმაციის გაცვლას. სამიტი ერთგვარი გაგრძელებაა ამერიკის კონტრტერორისტული სტრატეგიის იმპლემენტაციისა. ამ კონტექსტში ხდება 60-ზე მეტი სახელმწიფოს სხვადასხვა მაღალი რანგის პირის შეკრება.
უბრალოდ, სახელმწიფო დეპარტამენტია მასპინძელი. თვითონ სამიტის შინაარსი და “ქართული ოცნების“ შიდა პოლიტიკური და საგარეო პოლიტიკური პოზიციონირება, მგონია, რომ მნიშვნელოვან კოლიზიაშია. ტრამპისა და იქაური ადმინისტრაციისთვის მნიშვნელოვანი გახდა მემარცხენე ექსტრემიზმის წინააღმდეგ ბრძოლის კოორდინაციის გაზრდა. მემარცხენე ექსტრემიზმის უკან ხშირად დგანან ისეთი სახელმწიფოები, როგორიც არის ჩინეთი და რუსეთი. არ დაგვავიწყდეს ჩვენი ურთიერთობები ირანთან.
სამწუხაროდ, ჩვენი ქვეყანა ამ სამიტზეც და ნებისმიერ სამიტზე, რომელიც შეიძლება ბრიუსელში ან ამერიკაში გაიმართოს, მიდის მძიმე სასტარტო პოზიციებით და ეს არის ის საგარეო პოლიტიკური კავშირები, რომელიც გვაქვს რუსეთთან, ჩინეთსა და ირანთან. თვითონ ეს სამიტი არ ეძღვნება არავითარ პოლიტიკური საკითხების გაღრმავებას. თუ დახურულ კარს მიღმა, პარალელურად, მაკა ბოჭორიშვილს ექნება რაიმე ორმხრივი მნიშვნელოვანი შეხვედრა, ამას საჯაროდ გავიგებთ, ამ წუთას არ ჩანს.
ფაქტია, რომ სახელმწიფო დეპარტამენტის წარმომადგენლების ვიზიტის პარალელურად ქვეყანაში განახლდა პოლიტიკური დევნა, ოპოზიციის ლიდერების წინააღმდეგ. ასევე, მოხდა რამდენიმე მიმართულებით ადამიანის უფლებების მდგომარეობის კიდევ უფრო გაუარესება, რაც იმას ნიშნავს, რომ ურთიერთობების იმ ფორმით გადატვირთვა, როგორც ეს “ქართულ ოცნებას“ წარმოუდგენია, არ გამოდის. ეს არის ნორმალიზება საკუთარი პირობებით.
ამ ფონზე, ისინი ჯერ კიდევ ცდილობენ დე-ფაქტო ხელისუფლებასთან ჰქონდეთ იმ ტიპის ურთიერთობა, რაც მათ ამ ინტერესების რეალიზების საშუალებას მისცემს. ამ მოლაპარაკებებში სულელი არავინაა და “ქართულ ოცნებაშიც“ შესანიშნავად ხვდებიან, რომ ეს არის მათი სავაჭრო რესურსი. ხშირად საჯაროდაც ამბობენ, რომ “მათ უფრო მეტად ვჭირდებით, ვიდრე ჩვენ გვჭირდებიან ისინი“.
რაც შეეხება იმას, ვინ ვის უფრო სჭირდება – ევროკავშირს საქართველო თუ საქართველოს ევროკავშირი, მოდი, ვკითხოთ საქართველოს მოქალაქეებს: ჩვენი ეკონომიკის დიდი ნაწილი საიდან ივსება? – ივსება იმ გადმორიცხვებიდან, რომელსაც ჩვენი თანამოქალაქეები აკეთებენ ევროპის სხვადასხვა ქვეყნიდან და არა რუსეთიდან. სად იღებენ ეს ადამიანები განათლებას, სად მიდიან სამკურნალოდ, ემიგრაციაში? ლაპარაკი იმაზე, რომ საქართველოს და მის მოქალაქეებს არ სჭირდებათ ევროპა, არასერიოზული განცხადებაა.
რაც შეეხება შუა კორიდორის მნიშვნელობას. კი, საქართველოს გეოგრაფიულად აქვს მნიშვნელოვანი პოზიცია, მაგრამ თუ ჩვენ, ამ შემთხვევაში, “ოცნება“, ამ სიჯიუტეს გააგრძელებს დიდხანს, ვკარგავთ სერიოზულ შესაძლებლობას, რასაც გეოგრაფია და შუა კორიდორი ერთად გვთავაზობს ჩვენ. გეოგრაფიასთან ერთად მნიშვნელოვანია ინფრასტრუქტურა. თუ ეს ინფრასტრუქტურა გვერდს აგივლის, კი ამაში ბევრი ინვესტიციის დახარჯვა მოუწევს დასავლეთს, აშენდება პარალელური გზები, იგივე ნახიჭევანში, აშენდება სხვა ალტერნატიული მარშრუტები, სხვაგან იქნება ღრმაწყლოვანი პორტები…
საბოლოოდ, ეს უდიდესი შესაძლებლობა, რასაც გვთავაზობს შუა კორიდორი, მისი მნიშვნელოვანი ნაწილი ამ ქვეყანას გვერდს აუვლის. გეოგრაფიის სახით ეს არ არის ისეთი სავაჭრო კარტი, რომ ამის გამო ყველაფერზე თვალი დახუჭოს ევროკავშირის თუ აშშ-ის სხვადასხვა ადმინისტრაციამ.
ევროკავშირისთვის ჩვენ ვართ წევრობის კანდიდატობის მქონე ქვეყანა, შესაბამისად, ის პოლიტიკური და ადამიანის უფლებების მიმართულებით აქაურ სტანდარტებს აფასებს უფრო მკაცრად, ვიდრე აშშ, იმიტომ, რომ ამ კლუბის წევრობას ვაპირებთ. ეს არის განსხვავება, ამიტომაა ევროპა უფრო ხმამაღალი ამ მიმართულებით, ვიდრე აშშ.
მაგრამ ეს არ ნიშნავს, რომ ამერიკელებისთვის მეათეხარისხოვანი იქნება ითანამშრომლონ ისეთ ქვეყანასთან, რომელსაც ჰყავს პოლიტიკური პატიმრები, რომლებიც ამ წუთსაც დევნის პოლიტიკურ ოპონენტებს, ხანგრძლივი ციხით ემუქრება, სრულიად გამოგონილი ბრალით და ა.შ. ეს არის საკითხები, რომელიც გეოპოლიტიკურ თემებთან ერთად მნიშვნელოვანია ამერიკული ადმინისტრაციისთვისაც.“