გადასახადებისა და მოსაკრებლების ყოფილი ე.წ. მინისტრის, დაურ კურმაზიას შეფასებით, აფხაზეთში კორუფციასთან რეალური ბრძოლა შეუძლებელია, თუ მისი ძირეული მიზეზები, მათ შორის საჯარო სექტორში დაბალი ანაზღაურება და სისტემური პრობლემები არ იქნება გაანალიზებული და აღმოფხვრილი.
ყოფილი მინისტრი მიიჩნევს, რომ კორუფციის წინააღმდეგ ეფექტიანი პოლიტიკა მხოლოდ მას შემდეგ შეიძლება ჩამოყალიბდეს, რაც საზოგადოება და სახელმწიფო შეთანხმდებიან, რას ნიშნავს პატიოსანი საჯარო სამსახური, რა ანაზღაურება ეკუთვნით მოხელეებს და რა პასუხისმგებლობა უნდა ეკისრებოდეთ მათ.
დაურ კურმაზია: “კორუფციის მასშტაბები შეიძლება იყოს შემდეგი:
სიტუაციური: ყოველდღიური ქრთამი (მაგალითად, ექიმისთვის ან ინსპექტორისთვის კონკრეტული დავალების შესასრულებლად).
სტრუქტურული: ღრმად ფესვგადგმული ნიმუშები, სადაც ცალკეული სექტორები ან ინსტიტუტები მოქმედებენ სისტემის ბოროტად გამოყენებით.
სისტემური — ძალაუფლებისა და კრიმინალის შერწყმა, სადაც კორუფცია საჯარო ადმინისტრირების საფუძველი ხდება.
კორუფციასთან საბრძოლველად, ჯერ ის უნდა დავყოთ მის შემადგენელ ნაწილებად, განვსაზღვროთ ბრძოლის მასშტაბი, შემდეგ ეტაპები და ბოლოს მეთოდები.
მეჩვენება, რომ მათ შორის, ვისაც კორუფციის მიმართ ნეგატიური დამოკიდებულება აქვს, ბრძოლის მასშტაბის საერთო გაგებაც კი არ არსებობს. ზოგი მხოლოდ ქვეყნის ხელმძღვანელობას მიიჩნევს კორუმპირებულად, ზოგი მთელ სახელმწიფო სტრუქტურას, ზოგი კი მთელ საზოგადოებას. სწორედ აქ ჩნდება ზოგჯერ გაუგებრობები.
სახელმწიფოში წესრიგი იწყება არა სასჯელითა და აკრძალვებით, არამედ თავად ამ წესრიგის განმარტებით. როგორ ბრძოლაზე შეიძლება ვისაუბროთ კორუფციის წინააღმდეგ, თუ ხალხი აირჩევს კანდიდატს, რომელიც ამომრჩევლის მატერიალურ პრობლემებს წყვეტს? ეს ჰუმანიტარული ქმედების ახალი სახეობაა? თუ ეს ხარჯები აპრიორი მომავალში კომპენსაციის მოლოდინს ეფუძნება?
ამიტომ, საზოგადოებამ და სახელმწიფომ უნდა დაიწყონ ღია განხილვით და გადაწყვიტონ, რა ანაზღაურება უნდა გადაიხადონ პატიოსანი და კეთილსინდისიერი სამუშაოსთვის და რა კონკრეტული შედეგები მოეთხოვებათ საჯარო მოხელეებს. შემდეგ კი, საბოლოოდ, უზრუნველყონ ამ გადაწყვეტილებების განხორციელება.
ჩემი აზრით, ყველა ბოროტების სათავე უმნიშვნელო ხელფასია. ზოგი მეტყვის, რომ კორუფცია მთელ მსოფლიოში არსებობს და რომ ის სხვა ხასიათისაა. თუმცა, ჩვენ ვსაუბრობთ რაოდენობრივ დონეზე, რომელიც ქმნის ურთიერთპასუხისმგებლობის გაუვალ სისტემას მთელ საზოგადოებაში.
მზად ვარ ვაღიარო, რომ ვცდები, თუ მესმის და ვხედავ რეალურ ანტიკორუფციულ მექანიზმს, რადგან ინდივიდს მხოლოდ სისტემის მექანიზმის ფუნქციონირების გაუმჯობესება ან გაუარესება შეუძლია, მაგრამ ვერცერთი ინდივიდი ვერ შეცვლის მას. ამიტომ, ჯერ ანალიზი მოდის, შემდეგ ინსტრუმენტები და შემდეგ პროცესი. მხოლოდ პროცესი ფუნდამენტურად ვერაფერს შეცვლის.
რა შეიძლება გაკეთდეს? ამ პროცესის დასაწყებად ორი გზა არსებობს: მოძრაობა ზემოდან ან მოძრაობა ქვემოდან.“