ბაქოს ქალაქის ხელისუფლებამ ოპოზიციური პარტია „მუსავატის“ მსვლელობა აკრძალა
ქალაქის აღმასრულებელმა ხელისუფლებამ ოპოზიციური პარტია „მუსავატის“ მიერ 21 ოქტომბრისთვის დაგეგმილი ქუჩის მსვლელობა აკრძალა და თავისი უარი „ქალაქის ქუჩებში ტრანსპორტის თავისუფალი გადაადგილების შესაძლო შეფერხებით ახსნა“.
პარტია „მუსავატმა“, კორუფციასთან ბრძოლისა და პოლიტპატიმრების გათავისუფლების მოთხოვნით, 21 ოქტობერს საპროტესტო აქციის ჩატარების გადაწყვეტილება მიიღო. ის ბაქოს ხელისუფლებას სთხოვდა, რომ ბაქოს ორი ყველაზე ხალხმრავალი გამზირიდან ერთ-ერთზე დემონსტრაციის ჩატარების უფლება მიეცათ.
თუმცა, აღმასრულებელმა ხელისუფლებამ ამგვარი მსვლელობის ჩატარება „მიზანშეუწონლად“ მიიჩნია, რადგან ამას შეიძლებოდა ქალაქში სატრანსპორტო საცობები შეექმნა. ამის ნაცვლად, ოპოზიციონერებს შესთავაზეს, მიტინგი ბაქოს გარეუბანში, „მეხსულის“ სტადიონზე ჩაეტარებინათ.
„მუსავატმა“ ხელისუფლების ეს წინადადება უარყო. პარტია „მუსავატის“ მეთაურმა არიფ გაჯილიმ თავის ფეიბუკის გვერდზე ქალაქის ხელმძღვანელობის გადაწყვეტილებას „უკანონო“ უწოდა.
“ ბაქოს აღმასრულებელ ხელისუფლებას მასობრივი აქციების აკრძალვის უფლებამოსილება არ გააჩნია. მით უმეტეს, რომ აბსურდულად აკრძალოს მსვლელობა ქალაქ ბაქოში „ავტომობილების რაოდენობის ზრდის“ მიზეზით“, – წერს გაჯილი.
ამავდროულად მან გაიხსენა პრეზიდენტ ილჰამ ალიევის მიერ ახლახან ევროკავშირის დელეგაციასთან შეხვედრის დროს გაკეთებული განცხდება, რომ აზერბაიჯანში სრულიად უზრუნველყოფილია შეკრების თავისუფლება.
„შეკრების თავისუფლება ერთი სტადიონით არ შემოიფარგლება და ქვეყნის მთელ ტერიტორიაზე უნდა ვრცელდებოდეს. თუმცა, ჩვენი აქციის შეთანხმებაზე უარის თქმით, აზერბაიჯანის ხელისუფლებამ კიდევ ერთხელ დაადასტურა, რომ ქვეყანაში შეკრების თავისუფლება არ არის“, – თქვა გაჯილიმ.
- პარტია „მუსავატი“ აზერბაიჯანის ერთ-ერთი მთავარი არასაპარლამენტო ოპოზიციური პარტიაა. „მუსავატი“ არ არის ოპოზიციური ბლოკის აზერბაიჯანის დემოკრატიულ ძალთა ეროვნული საბჭოს წევრი.
- პარტია „მუსავატი“ 1992 წელს აღდგა და თავი 1918-1920 წლებში აზერბაიჯანის პირველი დამოუკიდებელი რესპუბლიკის მმართველი პარტიის სამართალმემკვიდრედ გამოაცხადა.
- პარტია „მუსავატის“ ლიდერი ისა გამბარი 1992-93 წლებში აზერბაიჯანის მილი მეჯლისის (პარლამენტის) თავმჯდომარე იყო და გარკვეულ ხანს პრეზიდენტის მოვალეობებს ასრულებდა.