მოსაზრება: აფხაზეთის ხელისუფლება ცდილობს სისტემური ოპოზიციის შექმნას
ოპოზიცია აფხაზეთში
აფხაზეთში ცდილობენ შექმნან “სისტემური“ ოპოზიცია. ცნობილი ოპოზიციონერის, ახრა ბჟანიას შეფასებით, სწორედ ამას ემსახურება ე.წ. პრეზიდენტის საკონსულტაციო საბჭოს შექმნა. აღნიშნული ფორმატი ხელისუფლებისა და ორი ოპოზიციური ორგანიზაციის წარმომადგენლებს ერთ სივრცეში აერთიანებს.
ერთი თვით ადრე ბადრა გუნბამ შექმნა პოლიტიკური ძალების სპეციალური საკონსულტაციო საბჭო, რომელიც პრეზიდენტსა და ოპოზიციას შორის რეგულარულ კონსულტაციებს ითვალისწინებს. ოფიციალურად მისი მიზანი “ქვეყნის მომავლისთვის ძალისხმევის გაერთიანებაა“.
საბჭოს პირველ სხდომას ესწრებოდნენ როგორც ხელისუფლებასთან დაახლოებული პარტიების – “ამცახარასა“ და “აიტაირას“ – ლიდერები, ისე ორი ოპოზიციური ორგანიზაციის წარმომადგენლები: ვეტერანთა მოძრაობა “არუაა“ და პარტია “სახალხო ერთიანობის ფორუმი“.
ახრა ბჟანია: “ბოლო დროს ხშირად გვესმის საზოგადოებაში ერთიანობისკენ მოწოდებები და, შესაბამისად, წინადადებები ხელისუფლებისა და ოპოზიციის მიმართ, რომ ერთობლივად გადაჭრან სახელმწიფოებრივი საკითხები. მაგრამ ამ შემთხვევაში, საერთოდ რაში გვჭირდება ოპოზიცია? მაშინ უბრალოდ უნდა დავნიშნოთ სწორი ადამიანები შესაბამის თანამდებობებზე და მივცეთ საშუალება, თავიანთი საქმე კარგად გააკეთონ.
მაგრამ, სამწუხაროდ, ადამიანის ბუნება ისეთია, რომ როგორც კი ხელისუფლებას მოვიპოვებთ, მაშინვე ვიწყებთ მის ბოროტად გამოყენებას. და თუ არავინ დგას ჩვენ ზემოთ, აუცილებლად მივმართავთ ყველანაირ დანაშაულს სახელმწიფოს ხარჯზე.
ამიტომ უნდა დავამარცხოთ ოპოზიციის აღქმის ის ჩვევა, თითქოს იგი საზოგადოების ერთიანობასა და სტაბილურობას ეწინააღმდეგება. სინამდვილეში, ალბათ, პირიქითაა: პრინციპული და ხშირად უკომპრომისო პოლიტიკური ოპოზიციის არსებობა საზოგადოების სიცოცხლისუნარიანობის მაჩვენებელია.
საზოგადოების მობილიზაცია და საგანგებო ვითარებაში ერთიან რიტმზე აწყობა არ უნდა გავრცელდეს ყოველდღიურ ცხოვრებაზე, სადაც აზრთა სხვადასხვაობა და განსხვავებული მიდგომები დაბრკოლება კი არა, პოზიტიური სოციალური პროცესების მამოძრავებელი ძალაა.
საქართველოსთან ომის შემდეგ, ინერციით კვლავ ვაგრძელებთ იმის დაჟინებით მტკიცებას, რომ აუცილებელია შეთანხმება, რათა განხეთქილება ავიცილოთ თავიდან. თუმცა ჩვენს ქვეყანაში განხეთქილება არა ხაზზე “ხელისუფლება – ოპოზიცია“, არამედ ხაზზე “ხელისუფლება – საზოგადოება“ ჩნდება.
ბიუროკრატების უზარმაზარი აპარატის მოქმედებით გამოწვეულ გაღიზიანებასა და უკმაყოფილებას ოპოზიცია კი არ აჩენს, არამედ რიგითი მოქალაქეები: დაბალი ხელფასების, პენსიების, ბიზნესის დაუცველობისა და კორუფციის გამო. პოლიტიკოსები მხოლოდ ამძაფრებენ უკვე არსებულ საზოგადოებრივ განწყობებს. ამიტომ პარტიებისა და მოძრაობების წარმომადგენლების ერთ ოთახში შეკრება და ყველაფრის ერთად მოგვარებაზე შეთანხმება პრობლემებს ვერ გააქრობს – პირიქით, გაამძაფრებს.
სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, ოპოზიცია დამოუკიდებელი უნდა იყოს, ისევე როგორც ხელისუფლება. სწორედ ეს არის პოლიტიკური დიქოტომიის არსი.
ამ შემთხვევაში, რა არის საპრეზიდენტო საკონსულტაციო საბჭოს მიზანი? ვფიქრობ, ეს არის მცდელობა, აფხაზეთში ე.წ. “სისტემური ოპოზიცია“ ჩამოაყალიბონ.
თუ ოდესმე მიემხრეთ იდეას – “მოდით, საკითხები თანმიმდევრულად მოვაგვაროთ, ოღონდ ნუ ამოვაყირავებთ ნავს რთული გეოპოლიტიკისა და არამეგობრული გარემოს გამო“ – მაშინ, პოლიტიკურად რომ ვთქვათ, უკვე არარაობა ხართ. ისინი, ვინც ასეთ რამეს გვთავაზობენ, სახელმწიფოში სტაბილურობაზე კი არ ფიქრობენ, არამედ საკუთარ ძალაუფლებაზე.
როგორც ჩანს, სწორედ ასეთი გეგმა მოამზადეს ურჩი აფხაზური ოპოზიციისთვის: თუ ვერ დავამარცხებთ, ვცადოთ მისი ანექსია. მაგრამ ამ პროექტის ავტორებს ცუდად ესმით აფხაზური საზოგადოებრივი მენტალიტეტი და ამიტომაც ეს ყველაფერი წარუმატებლობისთვისაა განწირული.
ფაქტია, რომ აფხაზეთში პოლიტიკური პროცესის მთავარი მამოძრავებელი ძალა თავად აფხაზეთის მოქალაქეები არიან.
არა ფუნქციონერები და არა თავმჯდომარეები, არამედ ჩვეულებრივი ადამიანები. ისტორიულად ყოველთვის ასე იყო. და სწორედ ეს მოქალაქეები გრძნობენ, ვინ წარმოადგენს მათ ინტერესებს ჭეშმარიტად – ისინი უერთდებიან მათ პოლიტიკურ პლატფორმებს. ან, თუ საჭირო გახდა, მათ გვერდით გამოდიან ქუჩაშიც. ეს თავისთავად ცხადია.“
