ოკუპირებული სამხრეთ ოსეთის ე.წ. პრეზიდენტი ალან გაგლოევი, სავარაუდოდ, ვადაზე ადრე დატოვებს თანამდებობას, რაც ადგილობრივ პოლიტიკურ წრეებში უკვე ივნისის შესაძლო სცენარად განიხილება.
მიუხედავად იმისა, რომ მას მანდატის ამოწურვამდე დაახლოებით ერთი წელი რჩება, რეგიონში დაგროვებული სოციალური და ეკონომიკური პრობლემები, ასევე პოლიტიკური დაძაბულობა, მის პოზიციებს მნიშვნელოვნად ასუსტებს.
გადადგომის შესახებ ვარაუდები განსაკუთრებით გააქტიურდა მას შემდეგ, რაც გაგლოევის ბრძანებით ე.წ. პრეზიდენტის მრჩევლად დაინიშნა ჩრდილოეთ ოსეთიდან ჩამოსული რუსი მაღალჩინოსანი მარატ კამბოლოვი. 27 მაისს გაფორმებული ეს გადაწყვეტილება ბევრისთვის მხოლოდ საკადრო ცვლილება აღარ არის და ძალაუფლების გადანაწილების უფრო ფართო სურათს აჩენს.
კამბოლოვი ცხინვალში რუსეთის ფედერალურ სტრუქტურებში მრავალწლიანი გამოცდილების შემდეგ ჩავიდა. მისი კარიერა მოიცავს მაღალ პოზიციებს ანტიმონოპოლიურ სამსახურში, რეგიონული პოლიტიკის უწყებებში, ასევე მრეწველობისა და ინოვაციების სფეროებში. შესაბამისად, ის მოსკოვის ადმინისტრაციულ წრეებში გავლენიან ფიგურად ითვლება.
ადგილობრივი Telegram არხების ცნობით, კამბოლოვი მუშაობას 9 მაისს ხელმოწერილი რუსეთ-სამხრეთ ოსეთის შეთანხმების შესრულების ზედამხედველობით იწყებს. ეს დოკუმენტი ეკონომიკური და სოციალური ინტეგრაციის გაღრმავებას ითვალისწინებს. ამავე ინფორმაციით, მისი ფუნქციები მოიცავს საინვესტიციო პროგრამების კოორდინაციასა და ინფრასტრუქტურული პროექტების მართვას.
ექსპერტების ნაწილი არ გამორიცხავს, რომ პოლიტიკური პროცესები სწრაფად განვითარდეს და მთავრობის შემადგენლობა 20 ივნისამდე დაიშალოს, რის შემდეგაც კამბოლოვის პრემიერ-მინისტრად წარდგენის შესაძლებლობაც განიხილება. ამ სცენარის მომხრეები მიიჩნევენ, რომ მოსკოვმა ცხინვალში უკვე ფაქტობრივად ახალი მმართველობითი მოდელი ჩამოაყალიბა.
მარატ კამბოლოვი და ალან გაგლოევი
პოლიტიკური სტრატეგის დევიდ გაზატის შეფასებით, გაგლოევის გუნდი ძალაუფლების შენარჩუნებას ვერ ახერხებს და პროცესები რუსეთის უკმაყოფილებით დასრულდა.
მისი თქმით, პრეზიდენტმა მოსკოვს წარუდგინა “გაბერილი“ მონაცემები სოციალურ-ეკონომიკური პროგრამების შესრულების შესახებ, რაც მოგვიანებით გადამოწმდა და წინააღმდეგობები გამოავლინა.
გაზატის განცხადებით, სწორედ ამან გააღრმავა კრიზისი და ცენტრის მხრიდან კონტროლის გამკაცრება გამოიწვია. მისი შეფასებით, რეგიონში იწყება პოლიტიკური ეტაპი, სადაც მოქმედი გუნდის გავლენა ეტაპობრივად მცირდება და ძალაუფლების ახალი კონფიგურაცია ყალიბდება.