დრო გვიჩვენებს, რომ ევროპას ჯერ კიდევ არ ესმის აზერბაიჯანის რეალობა. მოსაზრება ბაქოდან

აზერბაიჯანისა და ევროპის საბჭოს საპარლამენტო ასამბლეის ურთიერთობები

ევროპის საპარლამენტო ასამბლეასა და ოფიციალურ ბაქოს შორის ურთიერთობა ყოველდღიურად უარესდება.

ჰელსინკის კომისია: სომხეთი მოსკოვს შორდება, საქართველოს მთავრობა რუსეთისკენ არის გადახრილი

“ამავდროულად, საქართველოს მთავრობა რუსეთისკენ და არალიბერალური ორიენტაციისკენ არის გადახრილი”

JAMnews-ის აზერბაიჯანულმა რედაქციამ პოლიტიკურ დამკვირვებელს, ჰაჯი ნამაზოვს ჰკითხა ამ სიტყვიერი “ომის” და მხარეთა პოზიციების დაახლოების გზების შესახებ, რასაც უკვე მოჰყვა ის, რომ აზერბაიჯანის დელეგაციამ დატოვა ევროსაბჭოს საპარლამენტო ასამბლეა და 76 ევროპელი დეპუტატი პერსონა ნონ გრატად გამოცხადდა აზერბაიჯანში.

“ევროპის საბჭოს საპარლამენტო ასამბლეაში გაკეთებულმა ბოლო განცხადებებმა კიდევ ერთხელ აჩვენა, რომ ევროპას ჯერ კიდევ არ ესმის აზერბაიჯანის რეალობა და არც კი ცდილობს ჩაუღრმავდეს პრობლემას. გერმანელი დეპუტატი შვაბე და სხვები იმავეს იმეორებენ, რაც არანაირად არ უწყობს ხელს ბაქოსა და ევროსტრუქტურების დაახლოების პროცესს.

უნდა გვესმოდეს, რომ აზერბაიჯანი თვითკმარი სახელმწიფოა და, ზოგადად, ევროპა არ სჭირდება. დიახ, ევროპის ქვეყნები არიან ენერგორესურსების უმსხვილესი მყიდველები ამ კავკასიური ქვეყნიდან, მაგრამ მათ სხვა გზა არ აქვთ. რუსეთის წინააღმდეგ დაწესებული უპრეცედენტო სანქციების შემდეგ ევროპამ ენერგეტიკული უსაფრთხოების საკითხი ვერ გადაჭრა და ამ საკითხში დახმარება სწორედ აზერბაიჯანმა გაუწია. ნავთობისა და გაზის გარდა, ბაქო საქართველოსთან ერთად ელექტროენერგიის ექსპორტსაც გეგმავს.

რაც შეეხება აზერბაიჯანს, მას ევროპა მხოლოდ ამიტომ სჭირდება, და როგორც ვხედავთ, პრინციპულ საკითხებში ბაქოსთან შანტაჟის მეთოდი არ მუშაობს.

მე უკვე არაერთხელ აღვნიშნე თქვენთან საუბარში, რომ ევროსაბჭოს საპარლამენტო ასამბლეა აზერბაიჯანის მიმართ არაკეთილსინდისიერად იქცევა. ასამბლეაში ანტიაზერბაიჯანული განწყობების გაღვივება მოხდა ზუსტად იმ დროს, როდესაც ჩვენმა ქვეყანამ აღადგინა ტერიტორიული მთლიანობა და გაიყვანა სომხეთის შეიარაღებული ძალები თავისი მიწებიდან. სხვათა შორის, სომხეთის წინააღმდეგ სანქციების დაწესების არც ერთი მოწოდება არ მოგვისმენია, რომლის შეიარაღებული ძალები მეზობელი ქვეყნის ტერიტორიაზე იყო განთავსებული.

და ევროპელი დეპუტატების არგუმენტები აზერბაიჯანში პოლიტპატიმრების ყოფნასთან დაკავშირებით ასევე ვერ უძლებს კრიტიკას, რადგან ეს მხოლოდ “დამხმარე იარაღია“ მათ რიტორიკაში. აზერბაიჯანში ადრეც იყვნენ პოლიტპატიმრები, მაგრამ რატომღაც ევროპის საბჭოს საპარლამენტო ასამბლეამ ისინი მხოლოდ მას შემდეგ გაიხსენა, რაც ბაქომ დააკავა სამხედრო დამნაშავეები, რომლებიც გახდნენ ასობით მშვიდობიანი მოქალაქის მკვლელობის თანამონაწილეები ყარაბაღში და აზერბაიჯანის ამ რეგიონის მიმდებარე რეგიონებში. სხვათა შორის, თავად დაკავებული ტერორისტები არ უარყოფენ ხოცვა-ჟლეტაში მონაწილეობას. ფაქტებს ვერ გაექცევი.

ასევე სავსებით საგულისხმოა, რომ ევროპარლამენტარები დაკავებულ სეპარატისტებს ისევე ახსენებენ, როგორც დაპატიმრებულ ჟურნალისტებსა და სხვა პოლიტპატიმრებს.

დიახ, იტალიაში პრეზიდენტმა ალიევმა პირადად განაცხადა, რომ აზერბაიჯანში პერსონა ნონ გრატად გამოცხადდა ევროპის საბჭოს საპარლამენტო ასამბლეის 70-ზე მეტი დეპუტატი. ისინი აღშფოთებულნი არიან ოფიციალური ბაქოს ამ გადაწყვეტილებით. საკითხავია, რატომ უნდა ესტუმრონ ისინი აზერბაიჯანს?

და რაც უფრო გააძლიერებს ევროსაბჭოს საპარლამენტო ასამბლეა აზერბაიჯანთან ასეთ ურთიერთობას, უარს იტყვის ბაქოსთან დიალოგზე, მით უფრო გაუცხოვდება ჩვენი ქვეყანა მათგან.”