Աբխազիայում ռուսական ներքին անձնագրերի տրամադրման դադարեցման շուրջ սկանդալի և դրա լայնորեն տարածված դժգոհության համատեքստում «Աբխազական վերլուծական կենտրոն» («Абхазский аналитический центр») տելեգրամյան ալիքը քննարկում է ինչպես ռուսական, այնպես էլ աբխազական անձնագրերի իմաստն ու «արժեքը»։
Կենտրոնը հիշեցնում է, որ նախկինում աբխազական անձնագիրը համարվում էր հիմնական, իսկ ռուսականը օգտագործվում էր միայն արտասահման մեկնելու համար (քանի որ աբխազական անձնագրով դա անհնար էր)։
Սակայն ժամանակի ընթացքում ռուսական անձնագիրն ավելի կարևոր դարձավ, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս օգտվել շատ ավելի առատաձեռն սոցիալական նպաստներից և արտոնություններից.
«[Աբխազիայում] ցածր կենսաթոշակների, թույլ տնտեսության և սոցիալական երաշխիքների բացակայության պատճառով ռուսական անձնագիրը դարձել է ոչ միայն «ճանապարհորդական փաստաթուղթ», այլև գոյատևմանն օժանդակող փաստաթուղթ։
Կենսաթոշակներ, նպաստներ և առողջապահություն. աբխազական իշխանություններն ամենուրեք ձախողում են։ Բայց ռուսական անձնագիրն ապահովում է այդ ամենը։
Եվ աբխազական անձնագիրը, իր անօգուտ լինելու պատճառով, աստիճանաբար դառնում է ձևականություն, խորհրդանիշ, ինչ-որ բան, որը դրված է դարակի վրա»,— գրում է կենտրոնը։
Եվ հաշվի առնելով, որ սա տեղի է ունենում «ինքնիշխանության պատվիրակման» և Աբխազիայի անօգնականության մասին խոսակցությունների ֆոնին, տելեգրամյան ալիքի հեղինակները կարծում են, որ խոսքն արդեն «սեփական պետության արժեզրկման» մասին է։
Սակայն նրանք խնդիրը տեսնում են ոչ սովորական մարդկանց մեջ, ովքեր պարզապես ընտրում են պաշտպանությունն ու կայունությունը։
«Խնդիրը կառավարության մեջ է, որը չկարողացավ և, ըստ երևույթին, չունի իր անձնագիրը իրական բովանդակությամբ լցնելու մտադրություն։
Ի՞նչ է թաքնված այս ճանապարհի վերջում։
Լիակատար հրաժարո՞ւմ անկախությունից»,— գրում է «Աբխազական վերլուծական կենտրոնը»։