«Աբխազիան ինչ-որ մեկի ցուցափեղկը չէ, ՌԴ օգնությունը չենք խնդրել»․ պատասխան ռուս քարոզչի հոդվածին
Պատասխան Պեգովի Աբխազիայի մասին հոդվածին
Ռուս ռազմական թղթակից և քարոզիչ Սեմյոն Պեգովի հոդվածը Աբխազիայի և Ռուսաստանի հետ նրա ներկայիս հարաբերությունների մասին լայն արձագանք է գտել աբխազական հասարակությունում։
Պեգովի տեքստի էությունն այն է, որ Ռուսաստանը, իբր, աջակցել է ինքնիշխան աբխազական նախագծին որպես բազմաբևեռ աշխարհին անցնելու մեկնարկային կետ, և, հետևաբար, Աբխազիան այժմ «ռուսական արտաքին քաղաքականության ցուցափեղկ» է, որը Ռուսաստանը թույլ չի տա, որ «քանդվի ներքաղաքական վեճերի պատճառով»։
Աբխազ հասարակական գործիչ Ախրա Բժանիան արձագանքել է Պեգովի պնդումներին սոցիալական ցանցերի իր էջում։
«Աբխազիայի ճանաչումը ոչ թե ռազմավարական, այլ մարտավարական բնույթի քայլ էր, դրա դիմաց Աբխազիայից ֆեոդալական հնազանդություն պահանջելը անարդար և անհեռանկար է»,- պնդել է նա։
- «Այն, ինչ անում է ՌԴ-ն Աբխազիայում, համակարգային գաղութացում է». կարծիք
- Նոր նախագահ, հին օդանավակայան և ներքին թշնամիներ. Աբխազիայի 2025-ի կարևոր իրադարձությունները
- «Միջազգային հանրության համար մենք բոլորս ռուսներ ենք»․ քաղաքական գործիչը՝ աբխազների մասին
Ախրա Բժանիայի խոսքով՝ Ռուսաստանի կողմից Աբխազիայի ճանաչումը դիտարկվում է այլ համատեքստում.
«2008 թվականին լիովին պարզ դարձավ, որ Վրաստանի կառավարությունը կենտրոնացած է Ռուսաստանի հետ պատմական կապերը խզելու և եվրաատլանտյան կառույցները նրա սահմանների մոտ առաջ մղելու վրա։ Կարելի է միայն ենթադրել, թե ինչպիսի երկարաժամկետ ռիկոշետներ կառաջացներ սա Ռուսաստանի հարավային սահմաններին և ինչ հետևանքներ կունենար Հյուսիսային Կովկասում»։
Եվ ապա, կշռադատելով դրական և բացասական կողմերը, ինչպես նաև հաշվի առնելով այն փաստը, որ Աբխազիան կարող է կրկին պոկվել Վրաստանից, բայց այդ դեպքում նրա քաղաքականության վրա ազդելը չափազանց դժվար կլինի, որոշում կայացվեց ճանաչել Աբխազիայի և Հարավային Օսիայի ինքնիշխանությունը»։
Բժանիան հիշեցնում է, որ արդյունքում Ռուսաստանը ձեռք բերեց տասնյակ ռազմական բազաներ, ռազմածովային նավահանգիստներ, կայունություն Հյուսիսային Կովկասում և բարեկամական հանրապետություն՝ տարածաշրջանում, որը կարևոր նշանակություն ունի թե՛ լոգիստիկ, թե՛ աշխարհաքաղաքական առումով։
«Աբխազիան ինչ-որ մեկի ցուցափեղկը չէ՝ լի խաղալիք արմավենիներով և պապիե-մաշե տիկնիկներով։ Այն ձևավորման գործընթացում գտնվող երկիր է»,— վրդովված հայտարարում է Ախրա Բժանիան։
Նա հիշեցնում է ռուսական կողմին, որը ներկայացնում է Սեմյոն Պեգովը, որ աբխազական հասարակությունը մինչ օրս ինքնուրույն է հաղթահարել իր բոլոր ներքին խնդիրներն ու ցնցումները և «մեծ եղբոր» օգնության կարիքը չունի։ Հատկապես, որ այդ օգնությունն անշահախնդիր չէ։
Նա նաև նշում է, որ Պեգովի հոդվածը լի է անորոշ ակնարկներով, որոնք ավելի շատ սպառնալիքների են նման.
«Օրինակ՝ ի՞նչ է նշանակում «մենք ունենք ընդհանուր ներկա, բայց մեր ապագան երկակի է» արտահայտությունը: Այսինքն՝ լավ պահեք ձեզ, թե չէ կհանձնենք Վրաստանի՞ն»։
Ախրա Բժանիան կարծում է, որ Պեգովը, ամենայն հավանականությամբ, այս տեքստի պարզապես համահեղինակ է, և որ դրա հետևում կանգնած է որևէ պաշտոնյա։ Բժանիան իր հրապարակման վերջում դիմում է նրան.
«Հարգելի մոսկովյան պաշտոնյա, մենք ձեզանից օգնություն չենք խնդրել։ Եթե կարծում եք, որ դա ծանր է և ոչ մի կերպ չի փոխհատուցվում, դադարեցրեք սուբսիդիաները։
Մենք չենք վախենում Վրաստանի դեմ մենակ մնալուց։ Բայց եթե հանկարծ զինված հակամարտությունը վերսկսվի, դուք, ամենայն հավանականությամբ, կկորցնեք ձեր ռազմական բազաները՝ անկախ արդյունքից։
Եվ վերջապես. ազատությունը մեզ համար դատարկ արտահայտություն չէ։ Մենք դրա համար պայքարել ենք 19-րդ և 20-րդ դարերի ընթացքում, կրել ենք հսկայական կորուստներ, և հիմա մենք մտադիր ենք պաշտպանել այն մինչև վերջ, նույնիսկ եթե աշխարհը փուլ գա մեր շուրջը»։
Հետևեք մեզ — Facebook | Youtube
Պատասխան Պեգովի Աբխազիայի մասին հոդվածին
