Ցմահ դատապարտյալը նամակներ է գրում նրանց, ովքեր ապրում են ազատության մեջ: Նամակ տասնութերորդ" />

Նամակներ բանտից Հայաստանում. «Պատգամավորներն ընդդեմ ժողովրդի՞»

Ցմահ դատապարտյալը նամակներ է գրում նրանց, ովքեր ապրում են ազատության մեջ: Նամակ տասնութերորդ

Նկարն՝ Անաստասիա Լոգվինենկոյի

JAMnews-ի «Նամակներ բանտից» նախագիծը սկսվեց մի նամակից, որը խմբագրությունը ստացել էր ցմահ դատապարտյալ Յուրի Սարգսյանից: Նա արդեն 24 տարի է, ինչ բանտում է: Յուրին մեզ գրել էր, որովհետև ցանկանում էր արտահայտվել և կարծում էր, որ  հասարակության համար կարևոր է լսել «այն կողմում» ապրողներին: Մենք համաձայնեցինք նրա հետ, այդպես ծնվեց այս նախագիծը: Յուրի Սարգսյանը նաև «Առավելագույն պատիժ» վավերագրական վեպի հեղինակն է, որը հրապարակվել է 2016թ-ին:

Սա Յուրի Սարգսյանի 18-րդ նամակն է: Նախորդ բոլոր նամակների հղումները՝ էջի վերջում:

Գ

թասրտության ակտը մի մարդու նկատմամբ, որն այն չի կարող գնահատել, ոչ միայն բարություն չէ, այլև հաճախ իսկական չարիք է դառնում:

Այսպես են կարծում Թալմուդի իմաստունները. նրանց կարծիքով՝ հանցագործների նկատմամբ մեղմ վերաբերմունքը խրախուսում է նրանց հետագա հանցագործությունների և սպառնում է ազնիվ մարդկանց անվտանգությանը:

Հայաստանի դատարանները շրջափակված են. վարչապետը կոչ է արել իր համախոհներին դադարեցնել նրանց դեմ ակցիան

Եվրոպայի խորհուրդը ներգրավվում է Հայաստանում դատական համակարգի բարեփոխումների գործընթացում

Քաղաքականության «իմաստուններն» այլ բան են կարծում: 2018թ. նոյեմբերից մինչև այս տարվա հունիս 646 համաներվածներից 81-ը կատարել է 165 նոր հանցագործություն: Տեղեկատվությունը ստացել եմ իրավապաշտպաններից, ում վստահում եմ: Հոդվածի հրապարակման պահին այդ թվերը կարող են փոխված լինել:

Էրեբունի-Երևանի հիմնադրաման 2800-ամյակի և Հայաստանի Առաջին Հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու որոշումն ընդունվել էր միաձայն: Ոչ ոք ձեռնպահ չէր մնացել: Ոչ ոք դեմ չէր քվեարկել: Ոչ ոք կասկած չէր հայտնել:

Ժողովրդական ընտրյալները գիտեին, որ բազմաթիվ հանցագործների անպատիժ ազատ են արձակում: Դուրս են թողնում այնպիսի պայմանների մեջ, որոնք մի առ ժամանակ առաջ նրանց դրդել էին հանցագործության: Հանցագործների, որոնք չեն գիտակցել իրենց գործողությունների ոչ իրավաչափ լինելը, չեն զղջացել:

Ազատ են արձակել առանց ուսումնասիրելու հանցագործների ամբողջ կատեգորիաներ՝ հասկանալով, որ նրանք չեն կարող վայելել ազգատությունն առանց ուրիշներին վնասելու: Ինչո՞ւ: Ես չգիտեմ:

Կարծում եմ, որ Ազգային ժողովի պատգամավորներից ոչ մեկը չի մտահոգվել, թե ինչ հետևանքներ կարող է ունենալ իր անպատասխանատու որոշումը: Իսկ եթե անգամ ինչ-որ մեկը հետաքրքրվել է հետևանքներով, հազիվ թե հիմա տանջվում է խղճի խայթից:

Մենք բոլորս համաներումն ընդունեցինք հուզումով՝ երևակայելով ամենաանհավանական տարբերակները: Բայց, պարզվեց, այն միայն շոու էր, փիար: Եվ վատ հետևանք ունեցավ ոչ միայն համաներվածների և նրանց նոր հանցագործությունների զոհերի համար: Այլև մեզ համար, որ գիտակցում ենք մեր գործողությունների ոչ իրավաչափ լինելը, զղջացել ենք և տասնամյակներով սպասում ենք մեր ժամին, մեր՝ տառապած ու վաստակած ազատությանը:

Ազատության մեջ մեզ այսպես թե այնպես գրկաբաց չեն սպասում: Իսկ վատ վիճակագրությունն է՛լ ավելի շատ է յուղ լցնում կրակին՝ արդարացնելով համընդհանուր կանխակալ մոտեցումը, որ գողը պետք է բանտում նստի, կարմիր կովը կաշին չի փոխի և այլն: Այդ իրավիճակում անազատության սարսափները, այնտեղ տիրող դաժանություններն ու անթափանց թունելները հասարակությունը բնական ու սովորական է համարում:

Նման դասավորության դեպքում արդարադատության կամ ուղղիչ համակարգում իրականացվող ոչ մի բարեփոխում ոչինչ էլ չի փոխի: Ուզում ես լավ բան անել՝ արա այն կատարյալ: Պետությունը դրա համար ունի բոլոր անհրաժեշտ բաղադրիչները: Եվ այդ պարագյում ի՞նչ կարիք կա վնասել թե՛ ժողովրդին, թե՛ բանտարկյալներին:

Նախորդ նամակները.

Նամակ առաջին. «Ազատությունն, անազատությունն ու բոլոր մեղսակիցները»

Նամակ երկրորդ. «Վայր, որտեղ երազը նախընտրելի է իրականությունից»

Նամակ երրորդ. «Ապագան հիասքանչ է, եթե այն կա»

Նամակ չորրորդ. «Վերջին նախազգուշացում»

Նամակ հինգերորդ. «Մարդը միշտ ուղեբաժանի առջև է»

Նամակ վեցերորդ. «Քաղցր երազանքի դառնությունը»

Նամակ յոթերորդ. «Ազատություն և ճմռթված կյանք»

Նամակ ութերորդ. «Վտանգավոր հարևանություն»

Նամակ իններորդ. «Դժոխքի տռուբեն»

Նամակ տասներորդ. «Ո՞րն էր իմ սխալը»

Նամակ տասնմեկերորդ․ «Զոհեր և դահիճներ»

Նամակ տասներկուերորդ․ «Հիշողությունը մինչև հիմա արնահոսում է»

Նամակ տասներեքերորդ․ «Դրական տպավորությունների պակաս»

Նամակ տասնչորերորդ․ «Համակարգի դեմ մեն-մենակ․ երեխան՝ արդարադատության մուրճի տակ»

Նամակ տասնհինգերորդ․ «Երբ հույս չկա»

Նամակ տասնվեցերորդ․ «Իններորդ շրջան»

Նամակ տասնյոթերորդ․ «Երաշխավորված ազատություն»

Հրապարակման հեղինակի օգտագործած եզրերը, տեղանունները, կարծիքներն ու գաղափարները պատկանում են միայն նրան, և պարտադիր չէ, որ համընկնեն JAMnews-ի կամ նրա առանձին աշխատակիցների կարծիքների և գաղափարների հետ: JAMnews-ն իրեն իրավունք է վերապահում հեռացնել հրապարակման այն մեկնաբանությունները, որոնք կգնահատվեն որպես վիրավորական, սպառնալից, կհնչեն որպես բռնության կոչեր կամ էթիկապես անընդունելի կլինեն այլ պատճառներով:

Կարդալ ավելին JAMnews-ում