Պատմություն կովի մասին, որը ոչ մսացու էր, ոչ էլ կաթնատու" />

Երբ լալիս է Թերեզա կովը

Պատմություն կովի մասին, որը ոչ մսացու էր, ոչ էլ կաթնատու

Նկարը՝ Անաստասիա Լոգվինենկոյի

Տասը տարի առաջ մեր ընտանիքում ծնվեց խարտյաշ հորթուկը՝ Թերեզան։ Թե ինչպես նա դարձավ մեր ընտանիքի անդամը, պարզ կդառնա ավելի ուշ: Իսկ Թերեզա կնքվեց, որովհետև տատս սովորություն ուներ կենդանիներին մարդկանց անուններ տալ: Թերեզան մի քանի քույր ու եղբայր ուներ, սակայն մինչև հորթուկը դարձավ կով, մենակ մնաց: Այդ փաստը գուցե բացասական երևույթ էր, սակայն ուներ նաև դրական կողմեր:

Բոլորիս ուշադրության կենտրոնում Թերեզան էր, սա՝ մեկ:

Երկրորդը՝ անհրաժեշտ անասնակերի քանակը նվազեց, և տղամարդիկ դադարեցին դրա հայթայթման համար սարը բարձրանալ: Անասնագլխի ավելանալը կամ պակասելը ընտանիքիս անդամները հաշվում էին խոտի տոննաներով, իսկ ես՝ ընտանիքի տղամարդկանց սարում անցկացրած օրերով։

Եվ երրորդը՝ երբ Թերեզան մենակ էր, և անասնակերի համար այլևս սարեր չէին բարձրանում, պապիկս դժգոհում էր՝ իր վիճակը համեմատելով քաղաքացու կարգավիճակի հետ։

Ինչպես էին վաճառում Թերեզային

Թերեզան լավ ցեղատեսակի կով էր, և մի քանի տարի առաջ մեզ առաջարկեցին վաճառել նրան: Պապս համաձայնեց: Մի քանի օր անց գնորդները եկան և, հաստ պարանը անցկացնելով Թերեզայի կոտոշներին, ստիպելով դուրս հանեցին գոմից: Նա հրաժարվում էր բարձրանալ բեռնատարի վրա, Թերեզան կարծես գամվել էր գետնին: Եվ այդ մարդիկ սկսեցին ծեծել կովին: Պապս ի վիճակի չէր այդ տեսարանին հետևել, նա մոտեցավ Թերեզային և փորձեց նրան համոզելով տանել դեպի մեքենան:

Այդ պահին ես վերջնականապես համոզվեցի, որ Թերեզան շուտով կդառնա ուրիշների սեփականությունը: Ես մտածում էի, թե արդյո՞ք նոր տերերը գիտեն, թե ինչքան խոտ պետք է տան նրան, գիտե՞ն՝ նրան անպայման խմոր են տալու, իսկ ամենացավալի ու ինձ հետաքրքրող հարցը այն էր, թե արդյո՞ք Թերեզան ինձ կհիշի, եթե այո՝ ապա ինչպե՞ս:

Սակայն հանկարծ պապս փոշմանեց և Թերեզային կրկին, արդեն առանց համոզելու և առանց պարանի մտցրեց գոմ: Ես միանգամից դուրս գնացի ու մոտեցա Թերեզային և, երբ ես նրա դեմքը շոյեցի ձեռքս խոնավացավ, սակայն ուշադրություն չդարձրի: Երեկոյան երբ բոլորով մեկնաբանում էին տեղի ունեցածը, պապիկս ժպտալով ասաց.

– Ես գիտեի, որ հեշտ չի լինի նրանից հրաժարվելը, սակայն երբ փորձում էի նրան մտցնել մեքենայի մեջ, նա քայլում էր և միաժամանակ աչքերց արցունք էր գալիս: Էլ ես չէի կարող նրան հանձնել ուրիշներին, չնայած գումարը բավականին շատ էր:

Այս օրը անցավб և մի շաբաթից ոչ ոք չէր էլ հիշում կատարվածը, կարծես սովորական մի օր անցած լիներ, բայց ես գիտեի, որ այդ օրը Թերեզան երկրորդ անգամ ծնվեց:

Ով ինչից է վախենում

Գուցե այսօր ես ավելի շատ պատմեի Թերեզայի մասին, եթե պապիկս ողջ լիներ, չէ՞ որ նա ամեն օր Թերեզայի հետ խոսում էր: Այդ մասին ես իմացա միայն այն ժամանակ, երբ մի անձրևոտ օր Թերեզան արոտից տուն չեկավ: Ամեն օր, երբ մոտենում էր նախիրի արոտից տուն գալու ժամը, պապիկս ճիպոտը վերցնում և գնում էր դիմավորելու, իսկ այդ օրը նա վերադարձավ առանց Թերեզայի և բարկացած, որ ամպամած օրով կովը տուն չի եկել, իսկ հայրիկս տանը չէ որպեսզի գնար փնտրելու: Պապիկս ու տատիկս վիճաբանում էին, քանի որ պապիկս որոշել էր միայնակ գնալ սար՝ կովին փնտրելու, իսկ տատիկս՝ դեմ էր, որովհետև պապիկի առողջական վիճակը լավ չէր:

Ես անմիջապես առաջարկեցի ինքս գնալ սար՝ անտեսելով այն փաստը, որ դեռ մանկուց վախեցել եմ ամպրոպից ու կայծակից: Ժամը 19:00 էր, և մութը հետզհետե ընկնում էր, եղանակն էլ շարունակում էր փչանալ: Ես արդեն հասել էի պապիկիս նշած վայրը ու բավականին հոգնել էի, իսկ Թերեզային չէի գտել, ինչը նշանակում էր՝ գիշերը գայլերը Թերեզային կհոշոտեն, իսկ ես մթին միայնակ տուն կգնամ: Այս վիճակը ինձ վախեցրեցб և ես հուսահատությունից մի քանի անգամ բարձր ձայնով գոռացի՝ «Թերեզա», ինչին հետևեց Թերեզայի բառաչը: Թերեզան մեծ քարերի արանքում կանգնած սպասում էր և միայն ինձ տեսնելուց հետո շարժվեց ու մոտեցավ ինձ:

Ես արդեն մոռացել էի կայծակի ու ականջ խլացնող ամպրոպի մասին ու Թերեզայի հետ խոսելով գալիս էի տուն, երբ ճանապարհին հանդիպեցինք պապիկիս, ով եկել էր ինձ դիմավորելու: Հենց այդ ժամանակ պապիկս ասաց, որ ինքն էլ ամեն օր Թերեզայի հետ խոսում է, ինչպես նաև ասաց, թե ինչու է Թերեզան առանձնացել մյուս կովերից ու տուն չի եկել: Պատճառը այն էր, որ նա ջրից վախենում է, իսկ այդ օրը հովիվը նախիրը շուտ տուն բերելու համար գետով էր անցկացրել:

Մինչև հիմա սարսուռով եմ հիշում այն երեկոն: Իսկ կենդանիները հիշո՞ւմ են կամ հասկանո՞ւմ են, թե ինչ է կատարվում իրենց հետ:

Ի՞նչ արժե ընտանիքը

Ծեր Թերեզայի և նրա բազմանդամ ընտանիքի խնամքով այսօր հայրիկս է զբաղվում: Ժամանակ առ ժամանակ որոշում է Թերեզային վաճառել, քանի-որ նա արդեն ծերացել է: Թերեզան գյուղում հայտնի է որպես լավ ցեղատեսակի կով, սակայն երբ գնորդները գալիս են, հայրս կարծես դիտավորյալ ավելի բարձր գին է պահանջում:

Միգուցե այն պատճառով, որ մտածում է, թե նրանք իրոք հիշել գիտեն և Թերեզան հիշողության մեջ պահում է բոլոր նրանց դեմքերն, ովքեր այսօր չկան:

Հրապարակվել է 16.06.2016

Facebook Comments

Կարդալ ավելին JAMnews-ում